خطبه حضرت اباالفضل العباس در روز هشتم ذی الحجه(یوم الترویه) بر بام کعبه
به نام خداوند بخشنده مهربان
حمد خدای را سزاست که این – بیت – را با قدوم پدر او – حضرت امام حسین علیه السلام – شرافت داد، خدایی که دیروز(اینجا)، برای او بیت بود ولی امروز(به یمن قدم پدرش) قبله گردید.
ای کافران فاجر و فاسق! آیا ادامه حج را برای امام پاکان و نیکان مانع میشوید؟ چه کسی سزاوار تر از او به خانه کعبه است؟ چه کسی از او به کعبه نزدیکتر است؟
اگر حکمتهای آشکار و اسرار بلند الهی و امتحان خلق او نبود هر آینه کعبه به سوی او پرواز میکرد، قبل از آنکه بسوی او برود. مردم حجرالاسود را استلام میکنند ولی حجر الاسود دستان او را استلام میکند، و اگر مشیت مولای من از مشیت خدای رحمن سرچشمه نمیگرفت، هر آینه مانند باز شکاری غضبناک که بر گنجشکهای در حال پرواز هجوم میآورد، بر شما حمله می آوردم.
آیا قومی را میترسانید که مرگ را در کودکی به بازی میگیرند، پس چگونه است در بزرگی؟ و به جای حیوانات، جان خود و عزیزترین کسانم را در برابر او فدا میکردم.
هیهات! نگاه کنید آن هم با دقت و ببینید از کسی پیروی میکنید که شارب الخمر است یا از کسی که صاحب حوض کوثر است؟ از کسی که در خانهی او آواز خوانهای مست وجود دارد و یا از کسی که در بیت او وحی و قرآن است؟ از کسی که در خانهی او هوسرانی و آلات لهو و لعب و پلیدی است و یا از کسی که در خانه او پاکی و نشانههای خداست؟
شما در گمراهی و انحرافی واقع شدید که قریش در آن قرار داشتند، آنها کشتن رسول خدا صلی الله علیه و آله مرادشان بود و شما کشتن فرزند دختر پیامبرتان را اراده نمودهاید. تا زمانی که امیرالمومنین علی علیه السلام زنده بود، بر ایشان کشتن رسول الله ممکن نبود، چگونه برای شما کشتن ابی عبدالله الحسین علیه السلام امکان پذیر است تا وقتی که من (که ذریه علی علیه السلام هستم) زنده و شمشیر کشیدهام. بیایید تا شما را به کشتن امام حسین علیه السلام آگاه کنم، به قتل من مبادرت ورزید، گردن مرا بزنید، تا مراد شما حاصل گردد.
خداوند شما را به مقصودی که برای آن دور هم جمع شدید نرساند، و عمرهای شما را کوتاه و اولادتان را متفرق و پراکنده سازد و شما و اجدادتان را لعنت کند.
منبع: خطیب کعبه:35، از کتاب مناقب الساده الکرام
