رخ مپوشان ز من و فرصت ديدار مگير
ماه رخسار علي پرده به رخسار مگير
تو به اين سوخته گلزار صفا مي بخشي
همه عشق و صفا را تو زگلزار مگير
همه شب تا به سحرگاه پرستار تو ام
تو به جان کندن خود جان پرستار مگير
راه اينگونه مرو ورنه زغم مي ميرم
پيش چشمان علي دست به ديوار مگير
گل صد برگ علي آرزوي مرگ مکن
دست بشکسته روي خالق ديدار مگير
شاعر؟؟؟