اصبغ بن نباته از امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود: «پس از يك صد و پنجاه سال شما را فرمانروايانى كافر، امينانى (به ظاهر) كه خيانت پيشهاند و بازرسانى كه خود فاسقاند خواهد بود، در نتيجه بازرگانان بسيار و سودها اندك مىشود، ربا رواج مىيابد و زنازادگان فراوان مىگردند و زناكارى زياد مىشود و معارف دين ناشناخته مىماند، و هلالها معظّم مىگردد و زنان به زنان بسنده مىكنند و مردان به مردان». (مترجم گويد مقصود از «تعظّم الأهلّة» را ندانستم و به ظاهرش ترجمه نموده و پارهاى أهلّه را جمع هلال به معنى غلام زيبارو گرفتهاند و العلم عند اللَّه).
مردى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل مىكند كه: هنگامى كه آن حضرت اين حديث را بيان مىكرد مردى برخاسته گفت: يا امير المؤمنين در چنان دورانى ما چه كنيم؟ آن حضرت فرمود: بگريزيد، بگريزيد كه پيوسته عدل خداوندى بر اين امّت سايه گسترده است مادام كه علماى دينى به سوى فرمانروايان نگروند و مادام كه همچنان نيكوكاران، زشتكاران را باز مىدارند، پس اگر چنين نكنند و آن گاه از زشتكاران اظهار تنفّر كنند (يا استغفار) و گويند: لا اله الّا اللَّه (يعنى اگر نهى از منكر و امر به معروف را رها كنند و از فاسقان تنفّر جويند و يا استغفار كنند ولا إله إلّا اللَّه گويند) خداوند در عرش خويش فرمايد: دروغ مىگوييد و آن كلمه را از سر راستى و اخلاص نمىگوئيد»
غيبت نعمانى-ترجمه غفارى، ص: 352
