«در خبر دادن حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام 

 باينكه او را بزهر ميكشند و پهلوى قبر هارون دفن مى‏شود»

از عبد السلام بن صالح هروى مروى است كه گفت از حضرت رضا (ع) شنيدم كه ميفرمود همانا بزودى از روى ستم با زهر شهيد ميشوم و مرا جنب هارون دفن ميكنند و حقتعالى خاك مرا محل آمد و رفت شيعه من و اهل محبت من قرار خواهد داد پس هر كس مرا در محل غريبى زيارت كند زيارت كردن من در روز قيامت براى او واجب شود و بحق آن كسى كه محمد را بنبوت اكرام داشت و بر جميع خلقش برگزيد احدى از شما نزديك قبر من نماز نگذارد بقدر دو ركعت مگر آنكه مستحق آمرزش خداوند شود در روزى كه او را ملاقات كند و پاداش او را به بيند و بحق آن كسى كه بعد از محمد (ع) ما را بامامت اكرام داشته و بوصايت آن جناب مخصوص داشت زوار قبر من گراميترند در روز قيامت نزد خدا بر جميع خلق كه در صحراى محشر قدم گذارند و مؤمنى نيست كه قبر مرا زيارت كند و قطره آبى بروى خود ريزد مگر آنكه خدا آتش را بر جسدش حرام كند.

                        عيون أخبار الرضا ع-ترجمه آقا نجفى، ج‏2، ص: 474

سخنان حضرت علی بن موسی الرضا- عليه آلاف التهیه و الثنا-

در باره علامات امام‏

 سخنان حضرت رضا- عليه السّلام- در مورد «اصحاب الرّس»

علم آسمان و زمين و بهشت و جهنم از آنها پوشيده نيست

 بر آنها ملكوت آسمانها و زمين عرضه شده و علم گذشته و آينده را دارند

سفارشات بسیار زیبای حضرت رسول اکرم صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم

به أمير مؤمنان علی بن ابیطالب عليهما الصلاه و السّلام‏

امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیهما الصلاه و السلام

در محشر

 امام علي (ع) از ديدگاه انديشمندان غيرمسلمان

ائمه عليهم السّلام آيات و دلائل و كتاب خدايند

ائمه عليهم السّلام ذكر و اهل ذكر هستند

و آنهايند مسئول و بر شيعيان واجب است كه از آنها بپرسند

 ولى جواب دادن بر ايشان واجب نيست‏

تفسیر عرش و کرسی از لسان مولانا

و مقتدانا امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیهما السلام

محمّد بن مسلم ثقفى گويد: از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمايد: « [هر] كسى كه‏ خدا را ديندارى كند به عبادتى كه جان خود را در آن به رنج اندازد و پيشوائى از جانب خداوند نداشته باشد [إمامش از جانب خدا نباشد] كوشش او پذيرفته نيست و او گمراهى سرگردان است و خداوند از اعمال او بيزار است، و او به مثل همچون گوسفندى است كه چوپان خود و يا گلّه خود را گم كرده پس گم گشته و بدين سو و آن سو در رفت و آمد باشد و همه روز خود را سرگشته بماند، و چون تاريكى شب او را فرا گيرد در تاريكى رمه‏اى را با چوپان آن ببيند و گله خود پندارد و به سوى آن ميل كند و فريب آن را بخورد، و با آن رمه در آغلشان شب را سپرى كند، چون صبح شد و شبان، رمه خويش را به راه اندازد چوپان و گلّه‏اش براى او ناآشنا باشد، پس سراسيمه در حال تحيّر در پى يافتن چوپان و گلّه خويش برآيد و باز چشمش به گلّه گوسفندى [ديگر] با چوپان آن بيفتد باز به آن ميل كند و فريب آن را بخورد، آنگاه چوپان گلّه بر او فرياد كشد كه اى گوسفند گم‏شده سرگردان به شبان و رمه خود بپيوند كه تو گم شده و سرگشته‏اى، تو از چوپان و گلّه خويش گم‏شده‏اى، پس آن گوسفند وحشت زده و سرگردان و گم كرده راه به تكاپو مى‏افتد، چوپانى ندارد كه او را به چراگاهش هدايت كند يا او را به آغلش بازگرداند، در كشاكش چنين وضعى كه او دارد، گرگ فرصت را غنيمت شمرده و دلخواه خود را به چنگ آورده و او را بخورد.

 به خدا سوگند اى پسر مسلم هر كسى از اين امّت كه صبح كند (روزى را آغاز كند) و داراى امامى از طرف خدا نباشد حالش همين گونه است، او گم گشته و سرگردان و گمراه شده است. اگر چنين كسى به همين وضع بميرد به مرگ (در حال) كفر و نفاق مرده است. و بدان اى محمّد كه امامان به حقّ و پيروانشان همان كسانى هستند كه بر دين حقّ‏اند و پيشوايان جور البتّه از دين خدا و از حقّ بركنارند، خودشان گمراهند و ديگران را نيز گمراه مى‏كنند، و اعمال ايشان كه به انجام آن مى‏پردازند همچون خاكسترى است كه باد تند بر آن بوزد در روزى طوفانى كه بر نگهدارى چيزى از آنچه به دست آورده‏اند قدرت نداشته باشند و آن گمراهى دور و دراز همين اس»

همچنين از طريق ديگرى به وسيله محمّد بن مسلم همانند اين حديث با الفاظش، از امام باقر عليه السّلام نقل شده است‏

                        غيبت نعمانى-ترجمه غفارى، ص: 176

فضيل گويد: امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام فرمود: «هر كس مقام ما را ادّعا كند- يعنى امامت را- او كافر است يا شايد فرمود: مشرك است».

 مالك بن اعين جهنى گفته است: از امام باقر عليه السّلام شنيدم مى‏فرمايد: «هر پرچمى پيش از قيام قائم عليه السّلام برافراشته شود پرچمدار آن طاغوت است».

(باز از طريق ديگرى نقل شده كه) مالك بن أعين جهنى گفته است: از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمايد: «هر پرچمى پيش از قيام قائم عليه السّلام برافراشته شود- يا شايد فرموده بدر آيد- پرچمدار آن طاغوت است».

 فضيل بن يسار گويد: از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمايد: «هر كس‏ خروج كرده و مردم را به سوى خود فرا خواند در صورتى كه كسى در ميان مردم باشد كه از او برتر است پس چنين شخصى گمراه و بدعت‏گذار است [و هر كه ادّعاى امامت از جانب خدا كند و واقعا امام نباشد او كافر است.

چه خواهد شد اكنون اى كاش مى‏دانستم حال كسى كه مدّعى امامت و پيشوائى امامى باشد كه از جانب خدا نيست، نه نصى براى پيشوائى او است و نه او خود شايسته امامت است، و نه اهليّت اين مقام را دارد چگونه خواهد بود پس از اين گفته ائمّه عليهم السّلام كه: سه كس هستند كه خداوند به آنان نظر نمى‏افكند و عبارتند از: كسى كه ادّعا كند امام است و امام نباشد و كسى كه امامت امام بر حقّى را انكار كند و كسى كه پندارد آن دو نفر ياد شده بهره‏اى از اسلام دارند. و نيز پس از اين كه آن معصومين عليهم السّلام براى مدّعى اين جايگاه و مرتبه و براى چنين كسى كه آن را ادّعا كند كفر و شرك را مسلّم داشته‏اند، از اين دو و از كوردلى به خدا پناه مى‏بريم، اما مردم هر چه به سرشان آمده تنها ناشى از كم آشنائى آنان با روايت و فهم و درايت از اهل بيت عصمت و رهبران است، از خداى عزّ و جلّ افزونى فضل او را مى‏خواهيم، (فضل خويش را بر ما بيشتر گرداند) و اينكه موادّ احسان و دانش خود را از ما قطع نكند، و ما نيز- همچنان كه خداى عزّ و جلّ پيامبر خود را در كتابش ادب آموخته- مى‏گوئيم: پروردگارا به رحمت و احسانت دانش ما را بيفزا، و آنچه را كه بدان بر ما منّت نهاده‏اى پا برجا و ثابت بدار: و آن را امانت و عاريه شده (موقّتى و ناپايدار) قرار مده‏.

                        غيبت نعمانى-ترجمه غفارى، ص: 163

تفسير آياتى از قرآن كريم در بيان امام صادق عليه السّلام‏

ابراهيم بن أبى زياد كرخى گويد: «بر امام صادق عليه السّلام وارد شدم و در خدمت آن حضرت نشسته بودم ابو الحسن موسى (فرزند او) كه در آن زمان پسر بچه‏اى بود وارد شد، من برخاستم و او را بوسيدم و نشستم امام صادق عليه السّلام به من فرمود: اى ابراهيم بدان كه پس از من او امام تو است، آگاه باش كه در رابطه با او گروههائى بدون شكّ به هلاكت خواهند رسيد و عده‏اى ديگر نيك بختى و بهروزى خواهند يافت، پس خدا قاتل او را لعنت كند و عذاب روحش را دو چندان كند، به هوش باش كه خداى عزّ و جلّ بهترين مردم روى زمين در زمان وى را از صلب او پديد خواهد آورد كه با جد خويش همنام است و وارث علم او و احكام او و قضاوتهاى اوست، او سرچشمه امامت و سرآمد حكمت است، خود كامه سركش فلان خاندان (بنى عبّاس) پس از اينكه شگفتيهاى كم سابقه‏اى از وى سر مى‏زند از روى حسد او را خواهد كشت. با وجود اين خداوند كار خود را به پايان مى‏رساند اگر چه مشركان آن را ناخوش دارند، خداوند در پى آن تا دوازده امام راه يافته را از صلب او پديد خواهد آورد كه آن را به كرامت خود مخصوص گردانيده و به منزلگه قدس خويش فرودشان آورده است، آن كس كه چشم به راه دوازدهمين (امام) است [كه شمشير خود را بر كشيده و در پيشگاه او آماده باشد] همچون كسى است كه شمشير خود را در ركاب رسول‏ خدا صلّى اللَّه عليه و آله از نيام بركشيده از آن حضرت دفاع نمايد. در اين وقت مردى از هواداران بنى اميّه از در وارد شد و در نتيجه رشته آن سخن قطع شد، پس از آن من يازده بار ديگر به خدمت امام صادق عليه السّلام مراجعه كردم، به اميد اينكه حضرت آن سخن را به پايان برد ولى موفّق نشدم (كه پايانش را بشنوم) تا دومين سال كه بر آن حضرت وارد شدم، او نشسته بود و فرمود: اى ابراهيم او همان كسى است كه پس از دوران فشارى شديد و بلائى طولانى و ستمگرى و بيم و هراس، از شيعه خويش اندوه و گرفتگى را مى‏گشايد، پس خوشا بحال كسى كه آن زمان را دريابد، اى ابراهيم براى تو همين بس است. ابراهيم كرخى گويد: هيچ ره آوردى كه براى من بيش از اين مايه شادى دلم و روشنى ديده‏ام باشد (از آن سفر) با خود باز نياوردم‏.

                        غيبت نعمانى-ترجمه غفارى، ص: 130

زيد شحّام گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: ميان حسن و حسين كدام يك برتر از ديگرى است؟ فرمود: «همانا برترى اوّلين فرد ما با برترى آخرين فرد ما بهم پيوند مى‏يابد و فضل آخرين فرد ما با فضل اوّلين فرد ما پيوستگى دارد، پس همگى داراى فضل‏اند، زيد گويد: به آن حضرت عرض كردم: فدايت شوم پاسخ را برايم باز بفرمائيد [بيشتر شرح بدهيد] به خدا قسم من جز به منظور پى‏جوئى حقّ از شما سؤال نمى‏كنم، امام فرمود: ما از شجره‏اى هستيم كه خداوند همه ما را از يك گل آفريد، برترى ما از جانب خدا و علم ما (موهبتى) از نزد خداوند است، ما امانتداران خدا بر آفريدگان او هستيم و فراخوانندگان به دين او و پرده‏داران (واسطه) ميان او و مخلوق او هستم، اى زيد آيا مى‏خواهى بيشتر برايت بگويم؟ عرض كردم: بلى، پس آن حضرت فرمود: ما از حيث آفرينش يكسانيم، و دانش و فضل ما يكسان است، و همه ما نزد خداى عزّ و جلّ يكى هستيم، من عرض كردم: مرا از شمارتان آگاه كنيد، فرمود: ما دوازده تن‏ بدين گونه (اشاره با دست به صورت دائره) از آغاز آفرينش گرداگرد عرش پروردگارمان قرار داشته‏ايم، نام اوّلين فرد ما محمّد و نفر ميانه محمّد، و آخرين فرد ما نيز محمّد است‏.

                        غيبت نعمانى-ترجمه غفارى، ص: 124

هفت خصلتی که خدا به اهل بیت علیهم السلام عطا کرد

 و به غیری از ایشان نداده است

ذکر فضیلت امیر المومنین علی بن ابیطالب علیهما الصلواه و السلام

  توسط امام جعفر صادق علیه السلام

در مجلس منصور دوانیقی علیه العنه

(و خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را ابو محمّد قاسم بن محمّد بن حسن بن حازم او گفت: حديث كرد ما را عيسى بن هشام او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن جبله از حكم بن ايمن و او از محمّد بن تمام) كه گفت:

ابى عبد اللَّه (امام صادق) عليه السّلام را عرض كردم: فلانى بحضرتت سلام ميرساند و عرض ميكند كه ضامن شويد باينكه از براى من شفاعت كنيد. فرمود: آيا از دوستان ما است؟ عرض كردم آرى، فرمود: كار او از اين برتر است. گويد: گفتم: او مردى است دوستدار على ولى اوصياء بعد از او را نمى‏شناسد. فرمود: گمراه است گفتم بهمه امامان اقرار كرده ولى آخرين امام را انكار كرده است. فرمود: او مانند كسى است كه بعيسى اقرار كند و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را انكار كند، يا بمحمّد صلى اللَّه عليه و آله اقرار كند و عيسى را انكار نمايد. «1» پناه بخدا مى‏بريم از اينكه حجّتى از حجّت‏هاى خدا را انكار كنيم.

كسى كه اين روايت را ميخواند و اين نوشته بدست او ميرسد مبادا كه امامى از امامان را انكار كند و يا در حالتى قرار بگيرد كه مانند كسى باشد كه نبوّت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و يا عيسى را انكار كرده و خود را هلاك سازد.

1-      ظاهرا از جمله پناه بخدا مى‏بريم تا پايان، كلام مؤلّف است‏

                        غيبت نعمانى-ترجمه فهرى، متن، ص: 119

 خبر داد ما را احمد بن محمّد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را مفضّل بن ابراهيم اشعرىّ او گفت: حديث كرد مرا محمّد بن عبد اللَّه بن زراره از مرزبان قمى و او از عمران اشعرى و او:

از جعفر بن محمّد عليهما السّلام كه فرمود: خداى تعالى بروز رستاخيز سه نفر را نگاه نميكند و آنان را پاك نميسازد و عذابى دردناك براى آنان آماده است: كسى كه پندارد امام است و امام نباشد و كسى كه امام بحق را پندارد كه امام نيست در حالى كه او امام است و كسى كه پندارد اين دو نفر بهره‏اى از اسلام دارند

                        غيبت نعمانى-ترجمه فهرى، متن، ص: 118

احتجاج امام ابوالحسن الرضا علیه آلاف تهیه و الثنا

با علماى يهود و نصارى‏

ضرورت احتياج بحجت و اينكه زمين نبايد خالى از حجت باشد

احتجاج هشام بن حکم با عمرو بن عبید

 در دفاع از امامت بر حق اهل بیت علیهم السلام

دركوچه درويشان يك شب گذرم افتاد 

در محفل بي خويشان آنجا نظرم افتاد

ديدم كه خرد آنجا بنشسته زده زانو

مست از مي يا حيدر در زمزمه يا هو

عقل و خرد و دينم نذر قدمش كردم

از كوچه درويشان ميل حرمش كردم

در شهر نجف ديدم ليلا وزليخا را 

در طوف حرم ديدم من آدم و عيسي را

ديدم كه علي باشد بر مسند سلطاني

جبرئيل و ملك ديدم در خدمت درباري

هم راز پيامبر را در تخت شرف ديدم

من صورت داور را در شاه نجف ديدم

مقام شفاعت حضرت معصومه (عليهاالسلام)

ولادت امیر المومنین علي بن ابیطالب عليهما السلام

 در كعبه از ديدگاه اهل سنت

صلوات رمز محبت و وفادارى

 به پيامبر اکرم و خاندانش پاک و مطهرش

پيامبر اكرمصلی الله علیه و آله و سلم

 از نگاه امام صادق علیه الصلاه و السلام

اصالت اعتقاد به امام مهدي عج الله تعالی فرجه الشریف

 نزد علماي اهل سنت

دليل عقلي بر ضرورت وجود امام

کرامات امام رضا علیه الصلاه و السلام

 به روايت اهل سنت

چگونه ثابت مي‌شود که حضرت ابراهيم عليه السلام

هنگام نزول آيه «إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً» رسول بوده

 و امامت ذکر شده در آيه، منصبي بالاتر و غير از رسالت است؟

شأن نزول آیه:

«قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهيداً بَيْني‏ وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتاب»

احتجاج امیر عالمیان علی بن ابیطالب علیهما السلام به حدیث غدیر

ازدواج اسد الله الغالب علی بن ابیطالب

با صدیقه اطهر حضرت زهرا سلام الله و سلام الملائکه المقربین علیهم اجمعین

رواياتي در باب مردم آخرالزمان

ماجراي امير المومنين علی بن ابیطالب

 عليهما الصلاه و السلام و ابليس

مناقب اهل بیت عصمت و طهارت علیهم الصلاه و السلام

 و شأن نزول سوره الانسان

چرا به حضرت علي بن ابطالب عليهما الصلاه و السلام

«قسيم النار والجنة» مي گويند؟

فضائل مولانا و مقتدانا امیر المومنین على بن ابی طالب عليهما الصلاه و السلام

شنیده یوسف مصری ز چهره ات سخنی

ز وصف حسن رخ تو هنوز او بیمار است 

گوهر عشق آمد و عشق آفرید

هر دو جهان را به نگاهی خرید

فضائل مولانا و مقتدانا على بن ابیطالب عليهما السلام در كلام خلفای غاصب 

مناقب امام هادی علیه الصلاه و السلام

معرفت امیر المومنین علی ابن ابیطالب علیهما السلام به نورانیّت

خلقت نورانی حضرت زهرا صلواه الله و سلامه علیها

خلقت جسمانى حضرت زهرا صلواه الله و سلامه علیها 

حضرت مهدي (عج) چه شباهت‌هاي با ذوالقرنين دارد ؟

اگر ابوبكر و عمر با خلافت امير المؤمنين علی بن ابیطالب علیهما الصلاه و السلام مخالفت نمي‌كردند ، چه مي‌شد؟

حضرت علی بن ابیطالب عليهما الصلاه و السلام

فضايل حضرت امیرالمومنین على بن ابیطالب عليهما الصلاه و السلام

 در كلام عايشه لعنة الله علیها